W uroczystość Rocznicy Poświęcenia Kościoła Własnego dokonano instalacji relikwii PIERWSZEGO następcy świętego Piotra. Relikwie świętych męczenników Linusa i Benignusa zawarte są w tzw. portatylu, czyli przenośnym kamieniu ołtarzowym umieszczanym w zagłębieniu drewnianej mensy ołtarza. To na portatylu jest sprawowana Msza święta.
Każdy portatyl zawiera relikwie przynajmniej dwóch świętych (w tym kości przynajmniej jednego męczennika), opieczętowane przez biskupa i szczelnie wmurowane w kamień.
Według napisu, kamień był konsekrowany 11 czerwca 1919 r. w katedrze płockiej przez biskupa (od 1930 r. arcybiskupa) Antoniego Juliana Nowowiejskiego, obecnie błogosławionego męczennika: "Die 11 Iunii 1919 an. Ego Antonius Julianus Episcopus plocensis consecravi altare hoc portatil et Reliquias SS. Martyrum Lini et Benigni in eo inclusi".
Święty Linus pochodził z Volterry w Toskanii. Święty Ireneusz z Lyonu w najstarszym wykazie papieży utożsamia go z Linusem, wymienionym przez świętego Pawła na koniec ostatniego znanego listu, zwanego jego testamentem (2Tm 4,21). Święty Linus jest ostatnim wymienionym przez niego z imienia mężczyzną.
Święty Linus został papieżem po śmierci świętego Piotra, prawdopodobnie w latach 67–76 (albo 65–78). Był to niezwykle trudny czas dla młodego Kościoła, po podpaleniu Rzymu przez Nerona i wśród prześladowań chrześcijan obwinianych o wzniecanie pożaru i zamieszek.
W kalendarzu liturgicznym dzień wspomnienia świętego Linusa przypada 23 września (tak jak święty ojciec Pio z Petrelciny). Jego imię wymienia się w I Modlitwie Eucharystycznej (Kanonie Rzymskim) zaraz po apostole Tadeuszu. Jest patronem diecezji Volterra.
"Bóg zapłać" za wykonanie konstrukcji panu Jackowi.
Święty Linusie – módl się za nami!
